Dziś jest środa, 20 Wrz 2017
Jesteś tu:     Start Historia kościoła
Drukuj Email

 

HISTORIA KOŚCIOŁA

ŚW. ANTONIEGO PADEWSKIEGO

OO. FRANCISZKANÓW (REFORMATÓW)

W WARSZAWIE

Fundacja kościoła i klasztoru zawdzięcza swoje powstanie królowi

Zygmuntowi III WAZIE, stanowiąc wotum dziękczynne za

zdobycie 13.06.1611 r. Smoleńska.

Uroczysta erekcja krzyża odbyła się 4 października w obecności

króla.

1657 W czasie najazdu szwedzkiego kościół i klasztor zostały zniszczone

przez wojska Rakoczego.

1668-1680 Z fundacji Stanisława Leszczyc-Skarszewskiego - kasztelana

wojnickiego, stanął murowany kościół według projektu prawdopodobnie

Józefa Bellottiego, który konsekrował 31.08.1681 r. bp poznański

Stefan Wierzbowski. Równocześnie z kościołem rozpoczęto budowę

klasztoru, którą zakończono w 1735 r.

1734-1735 Z prawej strony prezbiterium król August III Sas polecił wybudować

dla siebie i żony, oratorium zwane lożą królewską.

1756-1758 Kościół otrzymał jednolite snycerskie wyposażenie wnętrza wykonane

przez rzeźbiarza królewskiego Jana Plerscha.

1767-1681 Dobudowano kaplicę Matki Bożej.

1792 Do istniejącego w linii fasady krużganka, warszawski architekt Hilary

Szpilowski dostawił dwa dalsze, biegnące prostopadle. Z biegiem lat

krużganki i nawy wypełniają się nagrobkami i epitafiami mieszczan.

Kaplice św. Antoniego i św. Franciszka przyozdobiono bogatymi

sztukateriami, a krata koronkowej roboty wykonana przez jednego z

zakonników, budzi ogólny podziw.

1851 Przed kościołem ustawiono figurę Niepokalanego Poczęcia NMP dłuta

Antoniego Messinga.

1864 Po Powstaniu Styczniowym rząd carski kasuje zakony i kościół

przejmują księża diecezjalni. Klasztor skasowano 7.07.1867r.

1890 Przesunięto ołtarz główny do ściany prezbiterium, likwidując

znajdujące się za nim chór zakonny i zakrystię.

1895 Po prawej stronie prezbiterium wybudowano kaplicę Św. Rodziny z

ołtarzem Wincentego Bogaczyka.

1907 Wybudowano kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa.

1939 We wrześniu spaliła się kaplica Matki Bożej.

1944 W czasie Powstania Warszawskiego spłonął dach kościoła, sygnatura

wnętrze wraz z wielkim ołtarzem, dwoma ołtarzami bocznymi,

ambona, organy i cały budynek klasztorny. Ocalały częściowo

sztukaterie na sklepieniach kaplic oraz krata.

1949 Pismem z 1 lipca Abp. Stefan Wyszyński, ordynariusz warszawski i

Prymas Polski, przekazał kościół i parafię Franciszkanom- Reformatom.

Odbudowa kościoła trwała 20 lat.

1969 Nastąpiła konsekracja zrekonstruowanego ołtarza głównego, której dokonał Kard. Stefan Wyszyński 18 stycznia.

Kościół należy do najpiękniejszych świątyń reformackich w Polsce.

Na uwagę zasługuje obraz Opłakiwania (koniec XVII w.) oraz obrazy

św. Franciszka i św. Antoniego, pędzla Rafała Hadziewicza, a

także epitafium dwóch żon marszałka nadwornego Jerzego Mniszcha,

Mechtyldy z Szembeków (+1747 r) i Amalii z Bruhlów (+1772 r.)

przypisywane Janowi Plerschowi.

W krużgankach znajduje się wiele XIX - wiecznych tablic mieszczan,

wśród nich ludzi zasłużonych, takich jak Klementyny Hofmanowej,

Stanisława Jachowicza, Franciszka Smuglewicza i Rafała

Hadziewicza. Są też liczne tablice żołnierzy poległych w czasie II

wojny światowej i Powstania Warszawskiego.